... เพื่อนสนิทก็คือ
เพื่อนธรรมดาๆคนนึงที่ดันสนิทกันมากกว่าเพื่อนธรรมดาๆทั่วๆไปซึ่งมันก็ต้องมีอะไรหลายๆอย่างที่คล้ายๆกับเรามากกว่าเพื่อนคนอื่นถึง จะมาสนิทกันได้
... บาง ที อาจ ไม่ใช่นิสัย
... บาง ที อาจ ไม่ใช่หน้าตา
... บาง ที อาจ ไม่ใช่ฐานะ
... บาง ที อาจ ไม่ใช่ระดับความรู้
แต่ มันอาจจะมีอะไรบางอย่างที่ต้องเป็นมันคนนี้เท่านั้นที่มี
... บาง ครั้งเรา ก็ไม่ไปที่ที่เราอยากไป.. เพียงเพราะว่ามันไม่ไปด้วย
... บาง ครั้งนั่งเงียบอยู่ได้ตั้งนานแต่แค่เห็นหน้ามันน้ำตาที่กลั้นไว้แทบตายกลับทะลักออกมาได้จนหมด
... บางครั้งถ้ามีเสียงหัวเราะของมันด้วยเราจะหัวเราะได้ดังกว่านี้
... บางครั้งร้อยคำปลอบใจของใครก็ไม่รู้ยังอุ่นใจไม่เท่ามือมันที่แค่ตบเบาๆที่หัวไหล่บอกเป็นนัยๆว่ากรูอยู่ตรง

ชอบคำๆนึงที่บอกว่า
. . . . . เราไ ม่ไ ด้เป็นแ ค่เพื่อน . .
. . . แต่เราเป็นตั้งเพื่อนต่างหาก . .

... เพราะ เพื่อนมีความสำคัญมากๆมากจนบางคนแยกไม่ออกเอาไปเปรียบเทียบกะแฟนว่าอะไรสำคัญกว่ากันทั้งๆที่มันคนละเรื่องกันเลย
แต่ เมื่อเวลาที่เราอยู่ในห้วงของความรัก

... เพื่อนจะกลายเป็นส่วนเกินของโลกส่วนตัวเราทันที มันคงจะชินแล้วที่เวลามีรักทีไร ก็จะห่างๆมันไปทุกที เวลาที่จะกลับมานึกถึงมันได้อีกทีก็ตอนอกหักนู่นแหละ
ก็ เคยคิดเหมือนกันนะถ้าเราเป็นมันจะรู้สึกยังไงคงจะประมาณว่า
... ' แม่ง ... พอมีแฟนก็ลืมเพื่อน '
... นี่กะกรูไม่เคยช่วยห่าไรเลย ทีกะแฟนแมร่งแทบถวายหัว '
... ' ต้องเลิกกะแฟนก่อนถึงจะจำเบอร์โทรกรูได้ใช่ไหม สราดดด '
... คิดๆ ดูแล้วมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆเพราะเวลาที่กำลังมีความสุขในห้วงของความรัก
ก็แทบไม่ได้จะไปเที่ยวไหนกับมันเลยนานๆถึงจะได้คุยกันที
... แต่ พอผิดหวัง พอ เจ็บตัวขึ้นมานาทีนั้นอยากกดโทรศัพท์ไปหามันก่อนอยากให้มันรับโทรศัพท์ก่อนซึ่งบางทีมันนอนไปแล้วก็จะไล่มันกลับไปนอนไม่ต้องตื่นขึ้นมาฟังเรื่องราวใดๆทั้งนั้น
... ไม่ รู้ทำไมเหมือนกันแค่มันรับโทรศัพท์ ก็พอแล้วแบบนี้ละมั้งที่เค้าว่า

' เพื่อน ' คือคนที่สามารถนั่งอยู่ด้วยกันโดยไม่พูดอะไรสักคำ แต่ลุกจากกันไปได้เหมือนคุยกันไปนับล้านคำ
' เพื่อน ' คือ คนที่เมื่อเราสุข เรา ไม่เห็นมันอยู่ในสายตาแต่เป็นคนไม่มีวันปล่อยให้เราล้มลงไม่ว่าเราจะไปเจ็บมาจากไหน . . .

เพื่อนเก่า :
เป็นคนที่อยู่กับเรา ตอนเรามีความรักครั้งแรก
เป็นคนที่มีความทรงจำทั้งดีและแย่ร่วมกันกับเรา
เป็นคนที่มีรูปติดอยู่ในสมุดเฟรนด์ชิปเล่มเดิม
เป็นคนที่เซ็นชื่อกำกับตัวโตๆ ตรงคำว่ารักเรามากกว่าใคร
เป็นคนที่มักวิ่งเข้ามาในความคิดถึง ตอนเราเหงา
เป็นคนที่เราภูมิใจ เมื่อเล่าให้คนอื่นฟัง
เพื่อนเก่า.....จึงเหมือนกับรูปถ่ายที่ถูกเก็บไว้ในอัลบั้ม


ส่วนเพื่อนใหม่ :
เป็นคนที่อยู่กับเรา ตอนเรามีความรักครั้งปัจจุบัน
เป็นคนที่ยืนอยู่ข้างๆ ทั้งตอนที่เราผิดหวังและสมหวัง
เป็นคนที่บอกเราว่าถึงแม้บางครั้งจะล้ม
แต่ถ้าใจไม่แพ้ ก็สามารถจะเริ่มต้นวิ่งใหม่ได้ทุกเมื่อ
เป็นคนที่ถ้าเราไม่สบาย จะรีบมาดูแล
เป็นคนที่เราอุ่นใจ เมื่อเล่าให้คนอื่นฟัง
เพื่อนใหม่.....จึงเหมือนกับรองเท้า
ที่พร้อมจะเดินไปในทุกๆที่ ด้วยกันกับเรา


ในชีวิตของทุกๆคน
ต่างก็จำเป็นต้องมีทั้งเพื่อนเก่าและเพื่อนใหม่อยู่ในชีวิต
เพื่อจะได้มีทั้ง ''ความทรงจำที่น่าภูมิใจ'' และ ''ปัจจุบันที่อบอุ่นใจ''
โดยการให้ความสำคัญกับ ''รูปถ่ายในอัลบั้ม''
หมั่นหยิบขึ้นมาปัดฝุ่น คิดถึงและนึกถึงเรื่องราวในภาพเหล่านั้นเสมอๆ
แต่ขณะเดียวกัน ก็ต้องไม่ลืมที่จะหมั่นเช็ดฝุ่นให้กับรองเท้าด้วย

อย่าให้การเดินไปด้วยกัน เป็นการเดินเหยียบย่ำกัน
อย่าให้ความเคยชิน ทำให้หมดความเกรงใจและไม่ให้เกียรติกัน
เพราะถึงแม้รองเท้าจะยี่ห้อดีแค่ไหน เพื่อนใหม่คนนั้นจะดีกับเราแค่ไหน

ถ้าเราใช้งานแบบไม่ถนอม รองเท้าก็อาจพังได้
เพื่อนใหม่ก็อาจหนีหายไปจากเราได้
ซึ่งก็รู้ใช่หรือเปล่า ว่ารองดท้าดีๆ ที่ใส่แล้วเหมาะกับเรานั้น หาไม่ง่ายเลย
เพื่อนดีๆ ที่เข้าใจเรานั้น หายากมาก และบางที...ตลอดชีวิต
อาจเจอแค่คนเดียว

เราเอามาจากหนังสือเล่มหนึ่งนะ เห็นว่าความหมายมันดีเลยส่งมาให้
ความหมายของคำว่าเพื่อนนั้นมีมากกว่านี้แต่ว่า
เราจะต้องค้นหามันด้วยตัวเอง
เมื่อถึงวันนั้นเราจะเข้าใจและพร้อมที่จะชื่นชมรูปถ่ายไปพร้อมๆกับการเดินด้วยรองเท้าที่เรารัก